nov 142014
 

Blokjes

Twee grote bakken vol Lego. En iedere verjaardag en Sint komt er meer bij. Ieder model wordt één keer nauwkeurig volgens de instructies gebouwd. Staat dan een tijdje te pronken, wordt misschien een keer of wat gebruikt in een spel en desintegreert dan langzaam in een van de bakken.

Daarmee is het niet waardeloos geworden. Zeker niet. Beide bakken worden bijna wekelijks op de kop gegooid en er ontstaan de meest buitenissige apparaten en voertuigen onder de handen van onze zoon. Maar als het bouwen even klaar is, ligt die berg Lego er nog. En er is geen plek in huis waar die niet verschrikkelijk in de weg ligt.

Vanuit de bak bouwen, werkt niet, dan kan hij niks vinden. Opruimen is best een klus, ondanks de truc met het kleed. En de volgende dag ligt het er weer. Gemopper en gezeur dus. ‘Dan moeten we het toch maar sorteren’, zei hij deze week. Alle koelkastbakjes en broodtrommels werden aangesleept en de kinderen begonnen welgemoed.

Er kwam een bakje voor poppetjes, een voor wielen, een voor smalle blokjes, een voor platte enz. Best leuk werk vonden ze het. Ongeveer een kwartier. Toen hadden we dus twee bijna volle bakken en een heleboel bakjes en trommels.

Een paar dagen later gingen we verder. Er was een potje voor lichtjes en een voor raampjes, een beker voor wapens en een andere voor autostoeltjes en -stuurtjes. Maar dan nog viste ik regelmatig iets uit de bak dat nergens bij paste. Gewone blokjes zijn eerder uitzondering dan regel in de verzameling van zoonlief. Hij lag ondertussen alweer te lezen en werd gek van mijn vragen: ‘Waar hoort dit bij?’ ‘Wat is dit?’ ‘Is dit wel Lego?!’ Dus maakte ik een bakje ‘rest’. Die ‘rest’ vormt nu de inhoud van één van de bakken. In de andere bak staan bakjes, bekers en potjes met gesorteerde inhoud opgestapeld. Het is een begin.

  •  november 14, 2014

Sorry, the comment form is closed at this time.