sep 242014
 

 

Actie

Koek voor de korfbal, loten voor de manege en het kinderkoor, kinderpostzegels en een sponsorloop op school. Mijn actiebereidheid raakt langzaamaan een beetje op. Ik vind het een mooi principe dat de kinderen zelf een steentje bijdragen aan de bekostiging van de leuke extra’s die verenigingen, clubs en school organiseren. En als ze daarbij ook nog vragen om een bijdrage voor kinderen voor wie clubs en verenigingen of zelfs school op zich al onbereikbaar zijn, vind ik dat helemaal te prijzen. Maar soms komt alles tegelijk.

Zelf heb ik als kind eens deur aan deur diepvrieskippen verkocht. Van de opbrengst zou een paard worden gekocht om gehandicapte kinderen te kunnen laten paardrijden. ‘Wilt u een kip kopen voor een paard voor gehandicapten?’ was de uit te spreken zin. Er kwam van alles voorbij, gehandicapte kippen, gehandicapte paarden. Het is een wonder dat die actie nog iets heeft opgebracht. Daarbij vergeleken is ‘Knols koek voor de korfbalclub’ een eitje.

Gelukkig zijn opa en oma trouwe sponsoren en lust de drumleraar graag koek. Ook ooms, tantes en buren doen trouw een duit in het zakje. Maar zo langzamerhand zien die ons ook aankomen. Zelf word ik ondertussen helemaal gestoord van alle briefjes, lijsten en portemonnees die hier rondslingeren. En kwijt raken. En op tijd ingeleverd moeten worden compleet met IBAN, handtekening en duidelijk leesbare bestellingen. Ik ben natuurlijk onbedoeld toch de coördinator van alle acties waar de kinderen aan meedoen. Ik help opa en oma met invullen, schop de kinderen met formulieren de straat op. Bestel loten van andere clubs en postzegels bij buurkinderen. En zoek me een ongeluk naar de ingevulde briefjes.

En daar tussendoor probeer ik met schrijven genoeg te verdienen om loten, koek en de normale contributies te kunnen betalen. Misschien moet ik maar een schrijfmarathon organiseren? Willen jullie me sponsoren per geschreven alinea?

 

 

  •  september 24, 2014

Sorry, the comment form is closed at this time.