sep 192014
 

Toekomst

‘Als je alles van te voren wist, kon je voor een dubbeltje de wereld rond’, zeggen we als we geld hebben uitgegeven aan iets dat we uiteindelijk niet nodig hebben of als blijkt dat het elders of later veel goedkoper of handiger kon. Maar we weten niet alles van te voren. Sterker nog we weten helemaal niks. En dat maakt plannen maken lastig.Want wat als morgen de derde wereldoorlog uitbreekt? Wat als we ziek worden, als de crisis blijft voortduren of als we onder een bus lopen, om nog maar eens een veelgebruikte uitdrukking te gebruiken. Ja, wat als? We weten het niet en maken plannen op basis van aannames, schattingen en in het verleden behaalde resultaten. Garanties krijgen we niet.
En toch bepalen wij samen wel degelijk die toekomst. De stappen die we nu zetten bepalen onze wereld van morgen. Hoe precies is niet na te vertellen, maar invloed hebben we allemaal.
Vorige week liep ik vast in mijn toekomstplannen. Ik kwam er niet uit. Tot ik even langs ging bij mijn in het verleden behaalde resultaten. En het patroon me overduidelijk werd. Mijn mooiste resultaten behaalde ik met vallen en opstaan, doorzetten, bloed, zweet en tranen.
Die dingen waar ik veel energie in moest steken, die waren de moeite kennelijk waard. Wat vanzelf ging, heeft geen sporen nagelaten. Spijt had ik alleen van dingen die mooi hadden kunnen worden als ik er meer moeite voor had gedaan. Clichés zijn niet voor niks clichés. Je moet zaaien om te kunnen oogsten.
Na dit besef was de keuze makkelijk. Ik moest doen wat ik het liefste wilde. En het zou zeker niet vanzelf gaan. Het kost tijd, energie, moeite, doorzettingsvermogen. Het is gewoon keihard werken. En de toekomst zal leren wat ervan terecht komt. Als ik tenminste niet morgen onder die bus loop.

  •  september 19, 2014

Sorry, the comment form is closed at this time.