nov 112015
 

Sint Maarten

De oudste geeft niks om snoep, maar vindt lampjes en liedjes zo gezellig. De jongste is een echte zoetekauw en laat zich graag op sleeptouw nemen door haar grote broer. Die wil daarom volgend jaar als hij niet meer op de basisschool zit best nog een jaartje met haar meelopen. Steeds hetzelfde liedje zingen vinden ze saai en omdat het Sint Maartenrepertoire beperkt is, bedenken ze ieder jaar onderweg nieuwe liedjes en variaties. Aan creativiteit geen gebrek.

Op de lampions doen ze echt wel hun best, maar je kan niet overal goed in zijn. Tijdens het lampionnenfeest op school zag ik de prachtigste creaties, maar die van onze kinderen staken er wat bleekjes en magertjes bij af. Zoonlief had mogen kiezen uit twee modellen en duidelijk de makkelijkste weg gekozen, als enige van zijn klas. Hij had een goed verhaal over het ontwerp van zijn lampion, maar de uitvoering was een beetje jammer. Onze dochter had vast haar best gedaan, maar tussen de lampions van haar klasgenoten was die van haar ook een beetje jammer.

Gelukkig moesten er behalve lampions geknutseld de afgelopen weken ook verhalen geschreven worden op school. Omdat ze daar beiden nogal veel werk van maakten mochten ze er thuis mee verder. De laptop draaide overuren. Een prachtige taalvondst van onze dochter vond ik ‘aftimistisch’ als tegenstelling bij optimistisch. Het woord van het jaar wordt sjoemelsoftware en daar ben ik het mee eens, maar aftimistisch is mijn persoonlijke favoriet.

Vanavond gaan ze optimistisch de straat op om hun liedjes te zingen. De fietslampjes hangen al klaar en achter de voordeur heb ik snoep voor hen en hun leeftijdsgenoten. Het is veel te warm voor 11 november dus misschien lopen ze een straatje extra. Over de opbrengst ben ik ondanks de iets minder geslaagde lampionnen dus niet aftimistsch.

  •  november 11, 2015

Sorry, the comment form is closed at this time.