okt 312014
 

Boe

Serendipiteit, volgens Wikipedia:  ‘Het vinden van iets onverwachts en bruikbaars terwijl je op zoek bent naar iets totaal anders.’ Dat bruikbaars, dat geeft het begrip zo’n positieve en ook magische inhoud. Want hoe wonderlijk voelt het dat je iets bruikbaars vindt terwijl je er niet naar op zoek was? Dit moest zo zijn, denk je, dit komt niet voor niks op mijn pad.

Ik heb last van negatieve serendipiteit. Dat je wilt stofzuigen, maar daarvoor eerst moet opruimen, dat je de wasmand naar boven draagt en op de trap nog meer troep tegenkomt, dat je die op gaat ruimen en de kasten te vol blijken. Dat je dat aanpakt en aan het eind van de ochtend nog niet gestofzuigd hebt.

Dat je dat ene mailtje wilt versturen, maar ook 20 nieuwe berichten in je postvak in ziet die op zijn minst gelezen moeten worden en sommige ook beantwoord. Dat je na gedane arbeid de computer uitzet en nog dat ene mailtje niet hebt verstuurd.

Natuurlijk timemanagement, belangrijke dingen eerst, niet af laten leiden, doelgericht. Ik weet het allemaal. Maar die serendipiteit gaat ook gewoon door. Niks bovennatuurlijks aan, toeval en een chronisch gebrek aan discipline.

Maar je kunt het ook ‘openstaan’ noemen. Als ik wil stofzuigen sta ik open voor de rotzooi die ik al dagen aan het negeren ben. Als ik mailcontact wil, sta ik open voor de behoefte van anderen die mailcontact met mij zochten. Dat klinkt al heel anders. En als ik dan toch even snel de hulpvraag op ‘we helpen’ lees van een chronisch zieke vrouw die gezelschap vraagt en reageer terwijl ik niet zou weten wat ik haar zou kunnen bieden. En zij antwoordt dat ze een bundel met teksten en schilderijen heeft gemaakt en mij vraagt de teksten na te kijken. Dan ben ik verwonderd en blij. Serendipiteit. Of hoe een koe een haas vangt!

 

 

 

  •  oktober 31, 2014

Sorry, the comment form is closed at this time.