Blokjes
Twee grote bakken vol Lego. En iedere verjaardag en Sint komt er meer bij. Ieder model wordt één keer nauwkeurig volgens de instructies gebouwd. Staat dan een tijdje te pronken, wordt misschien een keer of wat gebruikt in een spel en desintegreert dan langzaam in een van de bakken. Continue reading »
Boekwinkels vol
Zwarte koffie en een leeg scherm. Ik ben schrijver, zoveel is duidelijk. Klassieke muziek op de achtergrond of helemaal stil. Keukentafel bij het raam. Laptop op verhoging, kinderen op school. Omstandigheden dik in orde.
Eten voor vanavond al in huis. Rekeningen betaald, mail bijgewerkt. Niks dringends op mijn to-do lijstje. In mijn telefoon heb ik rijtje onderwerpen staan. En bijna iedere dag gebeurt er wel iets ‘columnwaardigs’.
Maar vandaag is het mistig. Buiten en binnen. De woorden zitten verstopt en komen maar mondjesmaat. En ik weet hoe het komt. Het is niet het slaapgebrek door een gezellige vergadering met koffie en wijn gisteravond. Hoewel dat niet helpt. Het is niet de verbouwing bij de buren. Ik ben het zelf. Continue reading »
Boe
Serendipiteit, volgens Wikipedia: ‘Het vinden van iets onverwachts en bruikbaars terwijl je op zoek bent naar iets totaal anders.’ Dat bruikbaars, dat geeft het begrip zo’n positieve en ook magische inhoud. Want hoe wonderlijk voelt het dat je iets bruikbaars vindt terwijl je er niet naar op zoek was? Dit moest zo zijn, denk je, dit komt niet voor niks op mijn pad.
Ik heb last van negatieve serendipiteit. Dat je wilt stofzuigen, maar daarvoor eerst moet opruimen, dat je de wasmand naar boven draagt en op de trap nog meer troep tegenkomt, dat je die op gaat ruimen en de kasten te vol blijken. Dat je dat aanpakt en aan het eind van de ochtend nog niet gestofzuigd hebt.
Hel
Stomtoevallig hoorde ik bij ‘Dit was het nieuws’ over ‘Helweek’, een methode voor het veranderen van je leven in zeven dagen. Ik hoorde het omdat ik tijdens het televisiekijken een spelletje op de tablet speelde. Volgens de Noor Erik Bertrand Larssen deed ik dat niet goed.
Dat wist ik zelf eigenlijk ook wel en dus sprokkelde ik op internet de belangrijkste principes voor een weekje hel bij elkaar en ging het proberen. Ik lapte alle tips voor een goede voorbereiding aan mijn laars en begon meteen. Continue reading »
Even iets anders… Het duurt niet lang meer, een weekje of zeven Dan moeten er weer gedichten geschreven De Rijmpiet zit daarom alvast wat te broeden op woorden en vormen om u te behoeden Voor dichtstress, want dat is nergens voor nodig Piet doet het graag, al dan niet overbodig. Er is wat gedoe om de kleur van zijn vel Maar zwart of niet, hij dicht toch wel De dichtader is alweer aangeboord En zijn bloed is rood zoals het hoort Met hier en daar een blauwe tint Niet van adel, maar van inkt, vertelde de Sint
Wrange les
Afgelopen donderdag kwam het onvoorstelbare bericht dat een van de leden van koor er voor had gekozen niet verder te leven. Gisteren bezochten we de indrukwekkende uitvaartdienst. We deden een moedige poging een laatste groet te brengen in de vorm van een lied. We deelden ons verdriet en praatten over het onvoorstelbare dat realiteit is geworden. Hij heeft het gedaan. Het kan nooit meer ongedaan worden gemaakt. Continue reading »
Zelfvertrouwen
Ik schijn een dapper en zelfverzekerd peutertje en kleutertje te zijn geweest, nergens bang voor, overal op af. Zelf herinner ik me dat niet, maar mijn moeder heeft me dat al vaker verteld. Inmiddels ben ik al meer dan twintig jaar met vallen en opstaan op zoek naar meer zelfvertrouwen. Ergens op de basisschool ben ik het helemaal kwijtgeraakt. Het gevoel dat ik goed ben zoals ik ben is heel lang heel ver te zoeken geweest. Ouder worden helpt. Therapie en meditatie helpen. Ik leer het wel, maar het is een strijd. Continue reading »
Actie
Koek voor de korfbal, loten voor de manege en het kinderkoor, kinderpostzegels en een sponsorloop op school. Mijn actiebereidheid raakt langzaamaan een beetje op. Ik vind het een mooi principe dat de kinderen zelf een steentje bijdragen aan de bekostiging van de leuke extra’s die verenigingen, clubs en school organiseren. En als ze daarbij ook nog vragen om een bijdrage voor kinderen voor wie clubs en verenigingen of zelfs school op zich al onbereikbaar zijn, vind ik dat helemaal te prijzen. Maar soms komt alles tegelijk. Continue reading »
Toekomst
‘Als je alles van te voren wist, kon je voor een dubbeltje de wereld rond’, zeggen we als we geld hebben uitgegeven aan iets dat we uiteindelijk niet nodig hebben of als blijkt dat het elders of later veel goedkoper of handiger kon. Maar we weten niet alles van te voren. Sterker nog we weten helemaal niks. En dat maakt plannen maken lastig. Continue reading »
Zelf doen
Als baby wilde ze niet liggen. Als peutertje belde ze zelf de juf op toen ze ziek was. Als kleuter leerde ze zichzelf lezen en sloeg vervolgens groep 3 over. En nu ze acht is, stuur ik haar regelmatig met een gerust hart om een boodschap. Wel bij de dichtstbijzijnde winkel, want het verkeer is druk en zij is klein. Continue reading »